Giotta di Bondone
Giotto di Bondone był synem rolnika z okolic Florencji. Ukończywszy naukę pracował w różnych miastach. Zaczynał od malowania wewnętrznych ścian kościołów i kaplic). Posługiwał się nową, bardzo trudną techniką fresku(jest to malowanie na wilgotnym jeszcze tynku). Pierwszym, znakomitym dziełem omawianego artysty jest fresk w kościele świętego Franciszka w Asyżu("Święty Franciszek, któremu wieśniak kładzie płaszcz pod nogi"). W jego twórczości można dostrzec swobodę i naturalność postawy oraz gestów przedstawionych postaci. Giotto stosował miękki, łagodny modelunek światłocieniowy, uplastyczniał postacie i wiązał je z krajobrazem tak, że są nierozerwalnie z nim związane. Próbował tez stosować perspektywę, która nadawała jego obrazom głębi. Inne znakomite dzieła tego artysty to na przykład całe ściany kaplicy Scrovegnich w kościele Panny Marii w Padwie ze scenami z życia Marii i Jezusa oraz wielkim Sadem Ostatecznym na ścianie wejściowej; malowidła w dwóch kaplicach kościoła świętego Krzyża(Santa Croce) we Florencji a także nowe freski w kościele, w Asyżu ze scenami z życia świętego Franciszka. Giotto di Bondone słynął z malowideł o tematyce franciszkańskiej.